به یاد آیدین...

   بایگانی شده در ورزش منهاي فوتبال

 

چند مدت قبل فرصتی دست داد تا دقایقی با سهیل نوریپناه قدم بزنم، سهیل با اینکه یک فوتبالی تمام عیار است اما به فوتبال ایران علاقه‌ای نشان نمی‌داد؛ او بسکتبال و نسل جدیدش را بیشتر از فوتبال این روزهای ایران دوست داشت و تحسین می‌کرد؛ نسلی که با برنامه ریزی درست پله به پله پیش رفت و به افتخار دست یافت.

من اما در این سالها چندان بسکتبالی نبوده ام. بسکتبالی بودن من به  12-10 سال پیش باز می‌گردد که جمعه صبح‌ها پای بسکتبال NBA می نشستم و طرفدار تیمهایی بودم که شیکاگو بولز را با مایکل جردنش مغلوب کنند، خواه این تیم اورلاندو مجیک باشد، خواه یوتا جاز؛ اما فردا روز متفاوتی برای طرفدار بسکتبال‌شدن است !

نسل جدید بسکتبال ایران فردا در نخستین آزمایش خود در المپیک به میدان می‌روند و هرچند به گفته مسئولان بسکتبال ایران در روی کاغذ امیدی به یک پیروزی هم در این مسابقات نیست اما نتایج دیدارهای اخیر این تیم در چین امیدواری و اعتماد به نفس را به جمع بسکتبال دوستان برگردانده است.

در میان بازیکنان فردا، جای یک نفر به مانند این چند وقت خالیست؛ آیدین نیکخواه بهرامی هم می‌توانست در این مسابقات به همراه تیم ایران باشد اما یک حادثه، تیم ایران را از داشتنش محروم کرد.

 ارائه بازیهای قابل قبول از سوی بازیکنان ایران و یاد آیدین به همراه تجربه‌ی حضور در بازیهایی اینچنینی شاید تنها یادگارهای المپیک 2008 برای بسکتبال ایران باشد؛ بسکتبالی که البته قرار است به رشد خود همچنان ادامه دهد.

   مرتبط:

   بزرگمردان در سبدهای آسیا گل کاشتند

   آیدین به پکن نمی رسد

 

ميليونها قلب حامي ارغوان رضايي

 

معمولآ ورزشهايي به غير از فوتبال را كمتر پيگيري مي‌كنم، اما همين چند وقت پيش اميرخان عليزاده از ارغوان نوشته بود، در وبلاگش و در روزنامه اعتماد ملی. حس خاصي به من دست داد. اگرچه حمايت معنوي در بسياري از اوقات نمي تواند جاي خالي پول را در زندگي انسان پر كند اما هزاران ايراني اكنون نتايج ارغوان را دنبال خواهند كرد و همراه او شادمان يا ناراحت خواهند شد.

درباره‌ي ارغوان مدتها پيش چند مطلب روي اينترنت پيدا كرده و خوانده‌ بودم. ارغوان يك سال پيش بدين صورت در رسانه‌هاي فارسي مطرح نشده بود و نتوانستم حتي يك مصاحبه از او پيدا كنم، چند خبر كوتاه تنها چيزهايي بود كه من‌ توانستم از ارغوان به زبان فارسي بيايم، همين چند خبر كوتاه هم مي‌توانست كافي باشد براي شناختن پديده‌ي جديد ايراني‌الاصل تنيس زنان جهان.

 براي الناز نيز از ارغوان صحبت كردم. الناز توپ‌جمع‌كن تنيس اوپن استراليا در سال گذشته (و شايد هم در دو سال گذشته) بوده است. با يادداشتي كه از ارغوان به او داده بودم، نام تنيسور ايراني در خاطرش مانده بود و به طور اتفاقي در تنيس اوپن استراليا با او ملاقات كرد، با ارغوان و خانواده‌اش.

ادامه نوشته