والیبال کاله، چند گام رو به جلو
سرانجام اتفاق دوست داشتنی آملیها رخ داد و کاله مازندران توانست با شکست دادن پیکان تهران به دیدار نهایی لیگ برتر والیبال برسد.
کاله، که دو سال گذشته در همین مرحله مغلوب پیکان شده بود، در دو دیدار مرحله گروهی این فصل و در دو دیدار از سه دیدار مرحله حدفی برابر پیکان پیروز شد تا به دیدار نهایی راه یابد. چه موضوعی سبب این اتفاق ها شده است؟
پاسخ این سوال چندان پیچیده نیست و به عملکرد کاله در فصل نقل و انتقالات باز میگرددد؛ جایی که آنها بهتر از دو فصل گذشته عمل کردند.
تیم دو فصل پیش کاله، با هزینهای بسیار کم بسته شده بود و قرار بود که در بهترین حالت عنوان ششمی لیگ را از آن خود کند اما آن تیم هماهنگ و بدون فوق ستاره بر سکوی سوم مسابقات ایستاد.
سوم شدن کاله در نخستین حضور خود در لیگ برتر و در برابر مدعیان صاحب نام، مدیران کارخانه کاله را به این فکر انداخت تا با هزینهای بیشتر پای ستارههای شناخته شده را به آمل باز کنند اما سال گذشته، پست لیبرو به پاشنه آشیل این تیم بدل شد و این تیم باز هم نتوانست به فینال برسد.
امسال اما داستان به گونه دیگری بود. بهروز عطایی تصمیم گرفت به یکباره تیم خود را تغییر داده و از بازیکنان ثابت فصل گذشته تنها عادل غلامی و فرهاد نظری افشار را حفظ کند.
ترکیب تیم متحول شد و شش بازیکن دیگر به این تیم اضافه شدند: علیرضا نادی، حمزه زرینی، سعید معروف، شهرام محمودی، آرش صادقیانی و علیرضا علیزاده.
این بازیکنان ماموریت مشخصی داشتند و آن رسیدن به دیدار نهایی مسابقات بود.
کاله فصل را نسبتآ خوب شروع کرد اما آنچه که هواداران را کمی نگران کرده بود پنج گیم شدن دیدارهای این تیم بود که سبب میشد در بهترین حالت آنها تنها دو امتیاز از سه امتیاز دیدار را از آن خود کنند.
البته پیروزی در بیشتر گیمهای پنجم نیز نشان از توان بالای بازیکنان جدید داشت؛ موضوعی که در دو سال گذشته کاملآ برعکس بود و کاله بیشتر گیمهای پنجم را واگذار میکرد.
مصدومیت شهرام محمودی در میانه فصل، نگرانیهای هواداران را بیشتر کرد اما رضا قرا، جوان ۲۰ ساله آملی، در فرمی تصورنشدنی ظاهر شد و با درخششی فوق العاده، شهرام محمودی را به ذخیره خود بدل کرد.
بازیکنان کاله در ادامه مسابقات نگرانیهای هواداران را از بین بردند و سرانجام با کمی زحمت به دیدار نهایی هم رسیدند.
رسیدن به دیدار نهایی علاوه بر شادمان کردن هواداران و مدیران کاله به نظر میرسد سبب کاهش انتقادها از سرمربی این تیم، بهروز عطایی، نیز شود.
آقای عطایی، که در دو سال گذشته کمتر به بده بستانهای سنتی والیبال آمل تن داده، بارها از سوی برخی تماشاگرانی خاص مورد انتقاد قرار گرفته بود که سطح مربیگری بالایی ندارد.
این تماشاگران خاص که روزها به دنبال ایجاد فشار بیشتر بر سرمربی کاله بودند، هیچگاه در این سه سال، دو شکست متوالی تیم او را تحمل نکردند و شعار "حیا کن، رها کن" معروف را پس از این اتفاق برای او سر می دادند.
البته حضور کاله در دیدار نهایی مسابقات نباید سبب فراموش شدن همه مشکلات شود.
باشگاه کاله دست کم باید در سال آینده زیرساختهای بیشتری را برای هوادارانش ایجاد کند.
هواداران پرشور این تیم در برخی مواقع به مانند شمشیر دولبهای عمل میکنند که ضررشان بیشتر از سودشان است: دیدار با گیتی پسند در آمل در لیگ امسال نمونه بارز این مشکل است.
تصور باخت برابر پیکان در دیدار آخر نیمه نهایی هم برابر این هواداران بسیار سخت بود. آینده بعد از این باخت به اندازهای میتوانست برای باشگاه کاله و والیبال آمل، بد و مبهم باشد که برخی از هواداران این تیم پیش از این دیدار ترجیح میدادند از این موضوع صحبت نکنند.
آخرین دیدار کاله و پیکان بدون شک مهمترین دیدار سه سال اخیر کاله در لیگ والیبال بود جایی که همه چیز میتوانست طی چند ساعت خراب شود و به جای شادی و شادمانی، چیزی جز نابودی آرزوهای هواداران باقی نماند.
پی نوشت:
روزنامه تماشا در شماره امروز خود از تیتر "عبور از اخلاق، صعود به فینال" برای دیدار کاله و پیکان استفاده کرد و به فحاشی تماشاگران آملی در دیدار کاله و پیکان پرداخت. دوستان روزنامه نگار بهتر میتوانند درباره بیطرفی این روزنامه در صفحه والیبال صحبت کنند اما بهترین جواب را فرهاد نظری افشار، بازیکن ملی پوش کاله، داد که گفت در تهران هم اسم ما را از روی کاغذ میخوانند و به ما «بد و بیراه» میگفتند.