بعضی وقت‌ها آدم کم می‌آورد. نه اینکه چیزی برای گفتن نداشته باشد، نه ! آدم بعضی مواقع کم می‌آورد در جایی که افکار دیگران محترمانه نیست!

 امروز [مطابق همیشه] به پارس فوتبال  سری زدم. یک لوگوی فلش ساخته بودند با عنوان Parsfootball-Top 15- Journalists. اسمی از خودم ندیدم. نه اینکه ادعای روزنامه نگاری و فوتبال فهمی‌ام بشود، نه! بحث سر این موارد نیست. من امتحانم را جاهای بسیاری پس داده ام، آنها هم اگر بخواهند می‌دانند که بحث سر این موارد نیست! بحث اینجاست که وقتی به سیستمی یا فردی احترام می‌گذارید، خواستن احترام متقابل امر چندان دور از ذهنی نیست؛ اما افکار دیگران، محترمانه به نظر نمی‌رسد!

هیچ وقت ادعایم نخواهد شد که نوشته ام با نوشته‌ی پژمان نوزاد یا پژمان راهبر یکسان است ( هر چند که آنها دیگر اختصاصی برای پارس‌فوتبال نمی نویسند)، اما پارس‌فوتبال می‌توانست نشان دهد یک تیم نویسندگی دارد و به تمام نویسندگانش یکسان  احترام می گذارد.

باز هم می گویم بحث بر سر من و عدد 16 نیست! بحث سر این است که با ادیت نه چندان جالب دو نوشته‌ی قبلی ام احساس بدی به من دست داده بود و اکنون این احساس قویتر از هر زمان دیگر است.