...« صعود به كمك زيدان تنها براى اينكه در جام جهانى آلمان (به مانند كره) در دور اول حذف بشويم، هيچ فايده يى ندارد. زيدان ۳۳ ساله ، در برابر انگيزه بالاى ايرلندى ها با مشكل روبرو خواهد شد. در اين صورت زوروى فرانسوى ها مجبور خواهد شد كه با سرافكندگى از تيم ملى كنار برود...» اين جملات دومينيك پانيو بعد از جنجال بازگشت زيدان به تيم ملي فرانسه توسط روزنامه ي اكيپ بود. پانيو به اين باور اعتقاد داشت كه زيدان بهترين زمان را براي خداحافظيش انتخاب كرده است ، خداحافظي بعد از 2 ناكامي بزرگ براي فردي كه به تمام افتخارات ممكن يك بازيگر فوتبال دست پيدا كرده و از اين بابت براي ادامه ي فوتبال مليش انگيزه ي چنداني نداشت، بهترين گزينه ممكن بوده است...

و اما نسل طلايي فوتسال ايران كه 6 بار به قهرماني آسيا دست پيدا كرده ، اكنون در تاريك ترين نقطه ي قله ي روشن سربلندي ايستاده است. حذفي وقاحت بار از جام جهاني براي تيمي كه سنگيني تجربه ي چند ساله ي قهرماني آسيا و حضور در رقابتهاي جهاني را در كوله بارش احساس مي كرد، اولين ناكامي اين تيم بود . و اكنون سايه حذف از رقابتهاي آسيايي، تنها لبخندي تلخ را بر لبان يك ايراني مي نشاند...

بازي با كويت زنگ خطري براي تيم نامي ايران بود و اولين شكست آسيايي مقابل ژاپن، تيم را از لحاظ روحي از بين برد. از همان لحظه ي پايان بازي با تايلند ، لبخند تلخ وداع بر لبان ايراني ها نقش بسته بود، اما بازي آخري هم هنوز در پيش روست و اميد پژمرده ي ايراني ها اميدوار به جوانه زدن. جوانه اي كه شايد هيچ گاه براي نسل طلايي ايراني ها به گل ننشيند...

خداحافظي در اوج، معنايي آنچناني در فوتبال و فوتسال ايراني ها ندارد، بازيكنان بزرگ ايران هيچ وقت به خداحافظي در اوج فكر نمي كنند و از اين جهت شايد در مقايسه با همتايان خارجي خود منحصر به فرد جلوه كنند. اكنون نسل طلايي ايراني ها بسيار نزديك به تجربه دومين ناكامي و شكست خود است ؛ پذيرفتن شكستي اينچنيني براي تيمي كه سالها پادشاه فوتسال آسيا بود و قدرتمندانه بر اين جايگاه حكمراني مي كرد بسيار سخت است .

سخت هم براي آنان و هم براي مردمي كه جز به قهرماني در آسيا راضي نمي شوند. شايد مانند نسل طلايي فوتبال فرانسه، ديگر وقت خداحافظي براي نسل طلايي فوتسال ايران هم فرا رسيده باشد اما شايد... . نه! بهتر است ديگر زمان آن فرا رسيده باشد كه ما بازيكنان بزرگمان را فراموش كنيم ، حقيقتي تلخ كه بايد آنرا بپذيريم و با آن كنار بياييم. و براي پيشرفت بايد اين حقيقت را به گونه اي ديگر بيان كنيم كه لقب « نسل طلايي» هيچ گاه براي يك نسل سند نخورده و نخواهد خورد. و از امروز بايد تلاشمان را بر اين باور استمرار بخشيم كه اين تيم، «اولين نسل طلايي» فوتسال ايران و آسيا بود ...

               Copyright ©2005 emad ataei - All rights reserved.