نقد خبرگزاری مهر را تنها بر یک موضوع می­پسندم. در اینکه عادل نمایش به راه می­اندازد و «تنور خود را با جنجال و حاشیه داغ می­کند» شکی نیست. کافی­ست به صدای عادل در توصیف این لحظات توجه کنید تا دریابید که او یک نمایش به راه انداخته است، نمایشی که حتی در اجرای آن احساساتش بر او غلبه می­کند« اینجا اکبر میثاقیان  بطری آب رو بر می­داره... اینجا پرت می­کنه، یه دونه میزنه تو سر بازیکن حریف[!]، یه لگد هم می­زنه»

عادل اگرچه نسبت به گذشته مجری تواناتری نشان می­دهد اما باز هم نمی­توان عنوان کرد که او یک مجری بسیار مسلط است. او همانند گذشته یک بچه مثبت است و البته به پشتوانه­ی این شخصیتش پشت­پرده هم بازی نمی­کند.

اگر از دیدی بنگریم که برنامه نود قرار نیست به­جای برنامه­ریزان فوتبال ایران فعالیت کند و وظیفه­ی این برنامه نیست که مشکلی از مشکلات فوتبال ایران را حل کند، این برنامه موفق است؛ دیدگاهی که خلاف دیدگاه نویسنده­ی خبری­ست که بر خروجی خبرگزاری مهر قرار گرفته است. باید توجه کرد که عادل تنها یک مجری تلویزیونی­ست و نباید با دیدگاه سنتی با او برخورد شود.

اینکه ناصر حجازی دوست دارد برای هزارمین بار با کنایه اعلام کند که برنامه­ی سه ساله­ای ندارد، به عادل مربوط نمی­شود؛ عادل به عنوان یک مجری وظیفه دارد که حرفهای حجازی را برای بینندگان حلاجی کند و اگر این کار را انجام ندهد باید امتیازی منفی به او داد. عادل به عنوان یک مجری و یا گزارشگر دارای این حسن برجسته است که به خوبی می­تواند حرفها یا صحنه­ها را متوجه شود و در کمترین زمان ممکن با بیان سریع کلمات به دیگران انتقال دهد؛ ویژگی خاصی که در دیگر مجریان و گزارشگران برنامه­های ورزشی به این شدت وجود ندارد.

عادل نسبت به گذشته[+] شیوه­ی دلپذیرتری در اجرا و ساخت برنامه نود پیش گرفته و باید به او تبریک گفت، شیوه­ای که باز هم باید بهبود داده شود.  

  پی نوشت: