دفاع چپ تیم ملی ایران همچنان نقطه‌ی نامطمئنی به شمار می‌رود و مهره‌های قرار گرفته در این پست نتوانسته‌اند نمایش درخشانی از خود ارائه دهند.

پس از حذف ایران از مقدماتی جام‌جهانی سال 2002 و تغییر سیستم تیم ایران از 2-3-5 به 4-2-3-1 ، برخلاف پست دفاع راست که پدیده‌ای چون کعبی آن‌را تصاحب کرد، کسی نتوانست پست دفاع چپ را از ان خود کند.

در حال حاضر، از میان 5 نفری که در سالهای کنونی بیش از دیگران در این پست برای تیم ملی بازی کرده‌اند، تنها سه نفر در اردوی تیم ملی حضور دارند و ناجی بداوی و ستار زارع به علت افت و آسیب‌دیدگی نامشان در میان ملی‌پوشان به چشم نمی‌خورد.

محمد نصرتی، باتجربه‌ترین بازیکن ملی‌پوش ایرانی در این پست است که در جام‌جهانی نیز برای تیم ایران بازی کرد اما او دفاعی‌ترین گزینه برای حضور در پست دفاع چپ تیم ملی‌ست. نصرتی با اینکه یک دفاع وسط است اما باز هم نمی‌تواند حضوری قدرتمند در پست دفاعی چپ داشته باشد؛ ضمن آنکه او با اشتباهات متعددش، دفاعی مطمئن به شمار نمی‌آید.

فریدون زندی نیز گزینه‌ی دیگری برای حضور در دفاع چپ است. او بازی در این پست را در جام‌ملت‌های 2007 تجربه کرد اما نداشتن خصوصیات دفاعی سبب شد که او نتواند نمایش دلچسبی را ارائه کند. او در جنگ تن به تن هنگام دفاع بازیکن چندان توانایی نیست و در دفاع رو در رو، فاصله زیاد او از توپ و زاویه‌اش نسبت به بازیکن حریف و همچنین جای خالی او در هنگام ضد حمله‌ها برای تیم ملی باز هم مشکل‌ساز خواهد بود.

سومین گزینه‌ی حضور در این پست، نیکبخت واحدی‌ست. خصوصیات دفاعی نیکبخت هم در اندازه‌های فریدون زندی‌ست و او نیز برای این پست بازیکن مطمئنی به شمار نمی‌رود. نیکبخت نیز در هنگام دفاع تن به تن با مشکل رو بروست و نخستین باخت تیم ایران به اردن حاصل قرار گرفتن نیکبخت در پست دفاع چپ تیم همایون شاهرخی بود.

دوست خوبم آرلن گالوسیان در مصاحبه‌ای برای پارس فوتبال نظرات منصور ابراهیم‌زاده را پس از بازی با کاستاریکا جویا شد و ابراهیم‌زاده نیز نیکبخت را نامزد بازی در پست دفاع چپ تیم ایران نامید و به احتمال فراوان از او در پست دفاع چپ برابر سوریه استفاده خواهد کرد. متن کامل مصاحبه را با هم می‌خوانیم:

بازی با کاستاریکا را چطور ارزیابی می کنید ؟

بازی با کاستاریکا از یک نظر برای ما مفید بود که ما هدفمان از این بازی مروری بر تمرینات و شناخت نیازهای تیممان بود که برای بازی با سوریه نیاز داشتیم . چون اطلاعاتی که از تیم سوریه داشتیم ، می دانستیم که کاستاریکا از لحاظ فنی و کار گروهی شباهت زیادی به تیم سوریه دارند و این در روند بازی هم مشخص شد چون سیستم بازی آنها ۲-۱-۴-۳ و ۲-۵-۳که بیشتر می آمدند روی خط دفاعی و دفاع کردن و تفکرات اصلیشان را بر ضد حمله پایه ریزی می کردند و این همان هدفی بود که ما از انجام این بازی داشتیم . ما در این بازی فهمیدیم که از چه راهی باید به گل برسیم و چطور باید دفاع کنیم .

به غیر از هدفی که تشریح کردید نقاط ضعف تیم را در کجاها دیدید ؟

ببینید تیم ما هماهنگی کمی با هم داشت و ما باید در این مدت کار بکنیم تا به هماهنگی بیشتری در کار گروهی برسیم . مثلآ نیکبخت را که در تیم خودش در خط حمله بازی می کرد ما او را در خط دفاع بازی دادیم و در حال حاضر ذهنیت نیکبخت باید برای بازی در این پست آماده شود تا بتواند بهتر در این پست بازی کند . چون می دانید که نیکبخت بازیکنی است حرفه ای با توان بسیار بالا که ما باید به او کمک کنیم که در پست جدید خود به شرایط ایده ال برسد .

بیست و نه نوامبر هزار و نهصد و نود و هفت

ملبورن کریکت گروند، ملبورن

با نگاهی پر از تردید برای موفقیت در لحظات باقی‌مانده، مارك بوسنيچ همچنان به نقطه اي نامعلوم از ورزشگاه خيره است؛ هشتاد و پنج هزار استراليايي حاضر در ملبورن كريكت گروند نيز، با حالاتي کم و بیش عصبي، نااميدانه ثانيه هاي پس از معجزه ي ايراني ها را سپري مي كنند؛ ثانیه‌های  تلخی که شوک وجودش، از چند لحظه پیش از گل، ورزشگاه را فرا گرفته بود.

 لحظاتي قبل از آنكه مرد ریزنقش ایرانی دويدن شادمانه اش را آغاز كند و دستانش را به نشانه فتح دروازه استراليا بالا ببرد، هري كيول از ثانيه هاي نااميدي استراليايي ها پرده برداشته بود.كيول جوان ناميدانه به فاصله ي كم خداداد با دروازه، توپ زير پاي خداداد و تنهايي بوسنيچ در دروازه مي نگريست و دو دستش را از روي نااميدي بر سرش نهاده بود. تنها چند ثانيه ي كوتاه بعد از حس بد كيول، « غزال تيز پاي ايراني» تاريخ سازترين بازيكن تيم حماسه ساز ملبورن لقب گرفت:

 « يه فرصت خوب، حالا پشت مدافعان، خداداد عزيزي  ، توي دروازه ، توي دروازه ...»

 ديگر از قلعه ي ملبورن كريكت گروند هم، چيزي جز «دخمه اي از ياس و ناامیدی» باقي نمانده بود...

   پیوست:

     خداداد: اشتباه کردم،بايد بوسنيچ را دريبل مي‌زدم

    دوست دارم از اين بازي بيشتر از این چند خط بنویسم؛ شاید برای سال بعد در همين روز...

  محروميت فوتبال ايران در وبلاگستان فارسي سر و صداي چنداني نكرده است. همه سر گرم زندگي خودشان هستند، واكنش‌هاي ابتدايي به خبر تعيق در وبلاگستان مانند خوانده‌شدن خبر محروميت فوتبال ايران در ميان خبرهاي كوتاه بخش خبري ورزشي 9:30 امروز شبكه خبر است، چيزي در مايه هاي محض اطلاع ! چند وبلاگي هم كه از تعليق فوتبال ايران سخن گفته‌اند، ديد‌گا‌هها و نظراتشان بر محور سياست و فوتبال است، همان دليلي كه فيفا ايران را به  خاطر آن محروم كرده بود.

 كسوف با تيتر ورزشي - سياسي « Nationalization of Football » و عكس استاديوم آزادي، ورزشگاهي كه بازيهاي ملي ايران در آن برگزار مي‌شود، به استقبال خبر رفته است. سعيد حاتمي نيز  نظر خودش را در مورد تعليق فوتبال ايران و سياست بيان كرده است. سعيد حاتمي در قسمتي از مطلب سياسي – ورزشي‌اش مي‌نويسد« همان‌هايی که بعد از شکست مقابل مکزيک و پرتغال از احساسات ملی جريحه‌دار شده ايرانيان سخن می‌گفتند، حالا پاسخ جوانانی را بدهند که تنها اميدشان تکرار پيروزی در مسابقات آسيايی دوحه مقابل مالديو و هند و هنگ کنگ بود.»

علي‌اصغر شفيعيان نيز به بررسي جهاني‌شدن و تاثير آن بر فوتبال و سياست پرداخته‌است. شفيعيان در مطلبش با عنوان « فرق فوتبل و انرژي اتمي » به طور ضمني اشاره مي كند كه اين اولين فشار رسمي دولت‌هاي غربي براي مستقل‌سازي حوزه اي از حوزه ي دولت است. مازيار ناظمي نيز کوتاه به نامنصفانه بودن راي فيفا اشاره كرده و نارضايتي‌اش از اين راي را اعلام نمود است.

از همان روزي كه اتحاديه فوتبال انگلستان چشمش را بر روي مصلحت و مصالح ملي بست و ريو فرديناند را براي 8 ماه از حضور در بازيهاي فوتبال محروم كرد، به راحتي مي‌شد فهميد كه نگرش تازه‌اي براي احترام به پاك بودن بازيكنان در زمين فوتبال بوجود آمده است. اتحاديه فوتبال انگلستان با اين كار دقيقآ نگرش مصلحت‌آميز يك فدراسيون يا اتحاديه نسبت به بازيكنان متخلف را در دنياي حرفه‌اي بازنشسته اعلام نمود و آنرا به واژه‌هاي بي‌مصرف شناخته‌شده‌ي فرهنگ فوتبالي اضافه كرد.

ريو فرديناند، كه به عنوان اولين بازيكن فوتبال به علت ندادن تست دوپينگ دچار محروميت شد، بازي برگشت پلي‌آف انگلستان و تركيه از سري مسابقات انتخابي يورو 2004 و نيز مسابقات يورو 2004 را از دست داد تا اتحاديه فوتبال انگلستان به تمامي بازيكنان فوتبال جزيره فهمانده باشد كه ندادن تست دوپينگ چه پيامد‌هايي براي آنان دارد و در اين راه هيچ ملاحظه‌اي هم صورت نخواهد گرفت. اين محروميت در روزهايي اعلام شد كه مايكل اون نيز ديدار پلي اف را به علت آسيب ديدگي از دست داده بود و اين تصميم اتحاديه ممكن بود حتي به قيمت حذف انگلستان در ديدار حساس پلي‌آف يورو 2004 و سرشكستگي فوتبال اين كشور بيانجامد؛ تصميم شديدي كه حمايت و تحسين تمامي طرفداران بازي جوانمردانه را برانگيخته بود.

اما در فوتبال ايران اينچنين عملكردي چندان شناخته شده نيست. در چند روز گذشته و پس از محرز شدن دوپينگ مهدي واعظي، خبر تست ندادن 3 بازيكن بزرگ فوتبال كشور ما پيش از مسابقات جام‌جهاني نيز به گوش ‌رسيد، خبري كه پيامد هولناكي را براي اين بازيكنان رقم مي‌زد؛ گمانه‌زني ها بر روي مدت محروميت اين سه بازيكن از همان روزهاي شنيده شدن اين خبر آغاز شده بود.

شاید نمی‌بایست برایم زیاد عجیب باشد، هیچ‌گاه از این زاویه به بهمن فروتن نگاه نکرده بودم! صحبتهایش در مورد مربی ایرانی و آن داستانها را شنیده بودم اما هیچ گاه فکر نمی‌کردم که اینقدر احساساتی باشد. شرق و جهان فوتبال، هر دو در شماره‌ی روز چهارشنبه‌ی خود، نوشته ی بهمن فروتن را چاپ کردند. متنی که در آن فروتن، تصمیم آقای رئیس جمهوری را می‌ستود. تصمیم رئیس جمهوری به راستی قابل ستایش بود اما تصمیم زودباورانه فروتن برای نوشتن، کسی که در نوع خودش کارشناسی در روابط اجتماعی‌ست، کمی عجیب می‌نمود. فروتن جایگاهش را فراموش کرد و به عنوان مفسر یک روزنامه که روزنامه‌ی مطبوعش سریعترین تفسیر ممکن را خواستار بود عمل کرد.