تبليغاتX
فوتبال احساسی
سه شنبه شانزدهم تیر 1388
گرد و خاک مهدوی کیا

به سایت مهدوی‌کیا که سر بزنی، دیگر نامش Mr. Speed نیست، اسمش با نام مهدوی کیا عوض شده است؛ نسبت به چند سال قبل تغییر به جایی‌ست اما مهدوی کیا این روزها اگر تند ندود، باز هم می‌تواند گرد و خاک به پا کند!

مهدوی‌کیا ناراحت از اتفاقات اخیر، دیروز در وبسایتش نامه‌ای [PDF] را با دست‌خط خودش منتشر کرد که در آن به افرادی که او را وطن فروش نامیده بودند، تاخت. ناراحتی او از زمانی شروع شد که برخی از رسانه ها عنوان کردند مهدوی کیا و کریمی پس از پرداخت نشدن پاداش ملی‌پوشان در دیدار امارات، اعتراض کرده اند. موضوعی که البته مهدوی‌کیا را به فکر پس دادن تمامی پاداش‌های یک سال اخیر فدراسیون نیز انداخت. [سیاست فدراسیون در قبال مچ بند سبز بازیکنان تیم ملی نیز سهم به سزایی در ناراحتی مهدی داشت.]

از دیگر موضوعات نامه مهدوی‌کیا می‌توان به سیاست فدراسیون در قبال بازیکنانی که با مچ‌بند سبز در سئول حاضر شده بودند و حذف ایران از جام‌جهانی اشاره کرد که مهدوی کیا به آنها پرداخته است.

مهدوی‌کیا اگرچه این روزها در اوج آمادگی به سر نمی‌برد اما نمی‌شود از زحماتی که برای ایران کشید، چشم پوشید. مهدوی‌کیا سهم به سزایی در شکل‌گیری دوران طلایی فوتبال ایران داشت و یکی از موفق‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران بود. به او تنها به چشم یک فوتبالیست نگاه نکنید! شاهین رحمانی پیشتر نوشته بود حتی چاپ مقاله‌هایی از رییس جمهوری وقت ایران، خاتمی، در روزنامه های آلمانی هم به اندازه‌ی حضور مهدوی‌کیا در فوتبال آلمان در تغییر نگرش آن‌ها نسبت به ایرانی‌ها کارساز نبوده است.

کاپیتان سابق فوتبال ایران، که ماجرای همسر دومش هم نتوانست تاثیر زیادی بر روی محبوبیت او بگذارد، به همراه چند بازیکن دیگر ایران در دیدار سئول با مچ‌بندی سبز به میدان رفت تا همه‌ی ایرانی‌ها را شگفت زده کند. او تنها بازیکنی بود که در نیمه دوم مچ بند سبزش را از دستش بیرون نیاورد و اولین کاپیتانی شد که در این چند ساله با بازوبندی سبز به میدان رفته است.

پی نوشت [۱۹/۴/۱۳۸۸]:

حیفم آمد از مهدوی کیا صحبت کنیم و از سخت کوشی او نگوییم؛ سخت کوشی او در متقاعد کردن توماس دال برای ماندن در هامبورگ که سرانجام موفق به انجام دادن هدفش شد. روزشمار تنش ميان کیا و توماس دال پس از صعود تیم ایران به جام‌جهاني را یک بار دیگر با هم مرور کنیم:

 10-4-1384 : توماس دال در مصاحبه‌ای با روزنامه‌ی مورگن پست صریحآ اعلام می‌کند که اگر به جای مهدوی‌کیا بود هامبورگ را ترک می کرد. این دومین تهدید توماس دال برای مهدوی‌کیا در عرض 7 روز به شمار می آید.

 19-4-1384 : مهدوی کیا تنها بازیکن باشگاه هامبورگ است که در سفر به مقدونیه این تیم را همراهی نمی کند. مورگن پست از این حرکت با عنوان « دال هشدار خود را با این بازیکن ایرانی عملی کرد» یاد می‌کند. و سپس مصاحبه‌ی مهدوی کیا با ایسنا...

 20-4-1384 : در پی مصاحبه‌ی تند مهدوی‌کیا با ایسنا درباره وضعیتش در هامبورگ و پیامد آن، دال تنها چند جمله را بر زبان می‌آورد و از اظهار نظر رسمی در مورد گفته های کیا پرهیز می‌کند «نمی خواهم در باره‌ي این رابطه حرفی بزنم. ما هر مشکلی داشته باشیم در درون تیم حل می‌کنیم و دلیلی ندارد آنرا به سطح روزنامه‌ها بکشانیم.»

 25-4-1384 : توماس دال برای سومین بار نام مهدوی کیا را از بازیکنان اعزامی به دیدار جام اینترتوتو و اين بار برابر نماينده‌ي پرتغال خط می ‌زند.

 31-4-1384 : مهدوي‌كيا براي بازي برگشت هامبورگ و يونيائو ليريا نيز نمي‌تواند به عنوان بازيكن ذخيره بر نيمكت هامبورگ بنشيند

 5-5-1384 : توماس دال براي پنجمين ديدار هامبورگ در جام اينترتوتو برابر نماينده‌ي چك، بازهم نام مهدوي‌كيا از ليست 18 نفره‌اش خط مي‌زند

 12-5-1384 : نام مهدوي‌كيا براي بازي برگشت مقابل نماينده ي چك نيز در ميان ليست 18 نفره يه چشم نمي‌خورد.

 18-5-1384 : مهدوي كيا در تركيب 18 نفره مقابل والنسيا نيز جايي ندارد

 22-5-1384 : بازي برابر بيلفلد در هفته‌ي دوم بوندسليگا پس از نيمكت نشيني در ديدار نخست ، كيا با ورود به زمين روح تازه اي به هامبورگ مي‌بخشد و پيروزي را براي دال به ارمغان مي‌آورد. 

 30-5-1384 : یک پاس گل و نیز گلزنی به اشتوتگارت کیکرز در جام حذفی؛ هامبورگ همانند دیدار با بیله‌فلد باز هم با ورود مهدوی کیا بر بازی حکمرانی می کند و توماس دال در پایان این دیدار به مهدوی کیا می گوید «خیلی برای تو خوشحالم»

   پیوست:

   تو بزرگ‌ترینی مهدی! - فریادنامه - امیر علیزاده

   خداحافظ کاپیتان  - وقت کشی - عیسی عظیمی

 

+
11:10 | | مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388
بازیکنان جاودانه
 
 

به دوستانم گفته بودم که می‌خواهم هر دو بازی گروه مساوی شود؛ عجیب بود که دوست نداشتم تیم ملی کشورم ببرد؛ عجیب بود، عجیب.

دقیقه 85 بازی کره شمالی و عربستان که شد؛ دلم لرزید. به خودم گفتم واقعن دوست داری تیم ملی حذف بشه؟ حالم مثل کسی بود که دوست داشت خودکشی کند اما در آخرین لحظات منصرف می‌شود اما بازی مساوی شد و ما حذف شدیم.

حالم گرفته شد اما از دست بازیکنان تیم ملی ناراحت نیستم، تمام تلاششان را کردند. این بار اما حس کردم که این تیم ملی کشورم است، احساس نزدیکی به این تیم ملی کردم. همه شان جاودانه‌اند؛ حتی علی کریمی را به خاطر آن بی نظمی بازی پرتغال در جام جهانی بخشیدم؛ همه شان را دوست دارم؛ احساسی که نسبت به آنها دارم همان احساس سال 98 است...

پیوست:

مچ بندهای سبز در زمین چمن - بی بی سی فارسی - بزرگمهر شرف الدین

با این حال تاریخ آنها را به خاطر خواهد سپرد - فریادنامه - امیر علیزاده 

مچ بندها در حمایت از موسوی بود - سایت گل

همدلی تیم ملی با مردم -اعتماد ملیPDF[دلیل برداشتن مچ بندها؛شایعه ای در کار نیست!]

بستن دست بند سبز بازیکنان تیم ملی مقابل کره جنوبی - بالاترین

+
10:37 | | مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
سه شنبه هجدهم فروردین 1388
بازگشت به گذشته؟

   بایگانی شده در فوتبال ملي

اکنون که می‌گویم "فوتبال احساسی" ناخودآگاه یاد بازی با کویت در تهران سال 1997 می افتم، یاد دروازه‌های خالی که باز نمی‌شدند و حرکات دایی و باقری کنار تیر دروازه کویت پس از به ثمر نرسیدن گلی حتمی و البته به یاد گفته‌ی معلم آن‌روزهایم که می‌گفت بچه هایم تا دقیقه هفتاد دعا می‌کردند تیم گل بزند و بیست دقیقه آخر دعا می‌کردند تیم گل نخورد!

سرمربی آنروزهای تیم ایران هم مانند امروز محمد مایلی‌کهن بود؛ مردی که دیشب بر تمام ناکامی‌هایش آب طهارت ریخت. با برخی از گفته‌های دیشب مایلی‌کهن موافقم، حتی از وضعیت فولادی که بسیاری او را مسبب سقوط آن تیم می‌دانند آگاهم اما دیشب فردوسی‌پور یکی از شبهای بدش را پشت سر گذاشت. او به مصاحبه‌شوندگانش اجازه هر هنرنمایی دلخواهی را داد تا شاهد جولان تاج و مایلی کهن باشیم.

از برنامه دیشب نود یک SMS در گوشیم مانده است، پیام کوتاهی با تنها یک شماره2؛ پیام را نفرستادم ، با اینکه به آینده خوشبین نبودم اما باز هم شک داشتم که تیم ایران حتی با انتخاب مایلی‌کهن به جام‌جهانی نرود؛ مگر می‌شود با این همه ستاره تیم را به جام‌جهانی نبرد؟ از برنامه دیشب فقط این را می دانم که در این مورد، دیگر بهتر بودن از مربی قبلی کافی نیست...

+
13:23 | | مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
دوشنبه دهم فروردین 1388
شانس ایران و دیگر تیم‌ها برای صعود
بایگانی شده در فوتبال ملي

ایران هنوز هم شانس دارد، این موضوع واقعیتی‌ست که افشین قطبی بر زبان می‌آورد. این شانس حتی آنقدر می‌تواند مورد اطمینان باشد که ایران با سه برد پیاپی به عنوان یکی از دو سهمیه مستقیم این گروه به جام‌جهانی قدم بگذارد. با باخت عربستان به کره شمالی در روز پنجم مسابقات این گروه، معادلات عادی به هم ریخته و تیم کره شمالی نیز به جمع مدعیان پیوسته است. به احتمال قریب به یقین حداقل یکی از تیم‌های صعود کننده از این گروه در روز آخر مسابقات مشخص خواهد شد و این موضوع امتیازی منفی برای اماراتی‌‌ها ست که در این روز استراحت می‌کنند؛ هرچند که به طور طبیعی کسی شانسی برای آنها قائل نیست. روز هفتم در روز هفتم مسابقات ایران استراحت دارد و دوتیم کره شمالی و کره جنوبی در استادیوم جام‌جهانی سئول به مصاف هم می‌روند که با توجه به تاریخچه بازیهای دو تیم چندان امیدی به برد تیم کره شمالی نیست. به احتمال فراوان جنوبی‌ها در این دیدار به پیروزی می‌رسند اما از نتیجه تساوی این دیدار نیز نباید غافل بود. تساوی معادلات گروه را کمی دشوارتر می‌کند. در دیگر دیدار این روز برد عربستان بر امارات در ورزشگاه فهد ریاض دور از انتظار نیست. روز هشتم   روز هشتم مسابقات کره‌‌جنوبی در شهر ابوظبی به مصاف امارات می‌روند. اگرچه کره‌ای ها سابقه‌ای طولانی در تساوی با اماراتی‌ها دارند اما برد کره در این دیدار دور از انتظار نیست. آن‌ها اگر دیدار چهارشنبه این هفته برابر کره شمالی و دیدار برابر امارات را با پیروزی پشت سر بگذارند به احتمال فراوان بیش از نیمی از راه صعود را می‌پیمایند. در این روز ایران نیز میهمان کره شمالی‌ست. کره‌ای‌ها معمولن در رابر ایران شکست خورده‌اند؛ برد ایران این تیم را با 9 امتیاز به احتمال فراوان باز هم در جایگاه چهارم این گروه در پایان این روز قرار می‌دهد.
ادامه مطلب
+
11:57 | | مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
 View My Public Stats on MyBlogLog.com