معمولآ ورزشهايي به غير از فوتبال را كمتر پيگيري مي‌كنم، اما همين چند وقت پيش اميرخان عليزاده از ارغوان نوشته بود، در وبلاگش و در روزنامه اعتماد ملی. حس خاصي به من دست داد. اگرچه حمايت معنوي در بسياري از اوقات نمي تواند جاي خالي پول را در زندگي انسان پر كند اما هزاران ايراني اكنون نتايج ارغوان را دنبال خواهند كرد و همراه او شادمان يا ناراحت خواهند شد.

درباره‌ي ارغوان مدتها پيش چند مطلب روي اينترنت پيدا كرده و خوانده‌ بودم. ارغوان يك سال پيش بدين صورت در رسانه‌هاي فارسي مطرح نشده بود و نتوانستم حتي يك مصاحبه از او پيدا كنم، چند خبر كوتاه تنها چيزهايي بود كه من‌ توانستم از ارغوان به زبان فارسي بيايم، همين چند خبر كوتاه هم مي‌توانست كافي باشد براي شناختن پديده‌ي جديد ايراني‌الاصل تنيس زنان جهان.

 براي الناز نيز از ارغوان صحبت كردم. الناز توپ‌جمع‌كن تنيس اوپن استراليا در سال گذشته (و شايد هم در دو سال گذشته) بوده است. با يادداشتي كه از ارغوان به او داده بودم، نام تنيسور ايراني در خاطرش مانده بود و به طور اتفاقي در تنيس اوپن استراليا با او ملاقات كرد، با ارغوان و خانواده‌اش.