فکر می‌کردم که فوتبال عربی در حال نزول است، نتایج تیم‌های عربی همین را می‌گفت. یادداشتم را برای اعتماد ملی فرستادم اما آنها به زیبایی کاملش کردند و دوره‌ی گذر فوتبال عربی را به ان افزودند، کارکردن با روزنامه‌نگاران حرفه‌ای این خوشبختی‌ها را هم دارد.

 اعتماد ملی - برخلاف فوتبال باشگاهی کشور‌های عربی که دوران موفقیت‌آمیزی را طی می‌کند، فوتبال ملی این کشور‌ها در حال گذراندن سیر نزولی خود در سطح آسیاست و  روند نتیجه‌گیری کشورهای عربی در جام ملتهای 2007 به پایین‌ترین سطح خود در این چند سال رسیده است.

از نقطه‌ی اوج کار کشورهای عربی در جام ملت‌های 1996 امارات اکنون یازده سال می‌گذرد و این کشورها تاکنون نتوانسته‌اند از نزول فوتبال خود جلوگیری کنند. امارات 96 به این دلیل اوج کار فوتبال عربی معرفی می‌شود که آنها با سه تیم در مرحله نیمه‌نهایی جام‌ ملت‌ها به فوتبال آسیا شوک وارد کردند و برای آخرین بار قهرمان جام ملت‌ها شدند. پس از این نتیجه‌ی درخشان، موفقیت کشورهای عربی در جام ملت‌ها شیبی منفی گرفت و آنها جام 2004 را بدتر از جام 2000 به پایان بردند. این روند در جام کنونی نیز ادامه پیدا کرد و آنها جام را دور از انتظار آغاز نمودند.

کابوس جام ملت‌های 2007 برای کشورهای عربی از آنجا آغاز شد که به دلیل میزبانی 4 کشور در دور نهایی، تنها  12 تیم دیگر فرصت حضور در جام ملت‌ها را داشتند و نتایج نزدیک‌ به‌هم تیم‌ها در دور انتخابی جام ملت‌ها سبب شد که تیم‌های عربی کمتری نسبت به دوره‌های پیشین جام ملت‌ها حضور پیدا کنند؛ همچنین نسبت تعداد تیم‌های عربی به کل تیم ها در این رقابتها تنها بیشتر از یک دوره و آنهم نخستین دوره‌ی حضور عربها در جام ملتهای 1972 باشد. علاوه بر این، کشور‌های عربی در دیدار رو در رو با میزبانان نیز موفق عمل نکردند و تعدد میزبانان سبب شد که آنها امتیازات فراوانی را از دست بدهند.

پس از نتایج ناموفق مرحله‌ی انتخابی، کشورهای عربی مرحله‌ی نهایی جام ملتها را نیز بدتر از همیشه آغاز کردند. از زمان حضور تیم‌های عربی در جام ملتهای‌ آُسیا تاکنون، سابقه نداشته است که دست‌کم یکی از تیم‌های عربی در دور نخست مسابقات نهایی، نخستین دیدارش را با پیروزی به پایان نرساند و امتیاز کامل مسابقه‌ی نخست را از آن خود نکند؛ این اتفاق نادر در جام ملت‌های امسال روی‌ داد و کشور‌های عربی دور اول مسابقات این‌دوره را با چهار تساوی و دو باخت به پایان بردند.

بدون شک تغییر زمانی مسابقات جام ملت‌ها ،که یک سال زودتر از موعد همیشگی برگزار می‌شود، نیز در نتایج کشورهای عربی بی‌تاثیر نبوده است. این تغییر زمانی سبب شد که مسابقات امسال جام ملت‌ها برای نخستین بار پس از مسابقات خلیج فارس برگزار شود و تیم های عربی از یک مسابقات نسبتآ سنگین به مسابقاتی دیگر قدم بگذارند. آنها در جام خلیج فارس از تمام داشته‌های خود استفاده کردند و حریفانشان برای آنالیز آنها کار آسانی را پیش‌رو داشتند. اگرچه نمی‌توان از بازی ضعیف تیم های عربی گذشت اما تیمی مانند امارات که در جام خلیج فارس به عنوان قهرمان دست یافت و با سر و صدای فراوان به این رقابت‌ها آمد در این مسابقات نخستین تیم حذف شده بود؛ امارات تنها در دیدار آخرش آبروداری کرد. 

عمان دیگر تیم راه‌یافته به فینال مسابقات، نیز نتایج خوبی در جام ملت‌های امسال نگرفت و با دو امتیاز به کار خود پایان داد. آنها با ضعف درگلزنی مواجه بودند و فرصت کم کالدرون، که پس از اخراج ماچالا رهبری این تیم را بر عهده گرفته بود، نیز برای رفع این مشکل کافی نبود.

دو تیم فینالیست جام خلیج‌فارس به همراه قطر و بحرین چهار تیمی بودند که از جمع شش تیم عربی جام کنونی حذف شدند تا کشورهای عربی تنها با دو نماینده در جمع هشت تیم برتر آسیا حضور یابند. حضور دو تیم عربی در مرحله‌ی یک چهارم نهایی سال 2007 مسلمآ نسبت به 4 تیم سال 2000 و 3 تیم سال 2004 نتیجه‌ی ناموفق‌تری محسوب می‌شود اما قرعه‌ی بسیار خوب این دو تیم در این مرحله شانس آنها را برای حضور در جمع چهار تیم پایانی افزایش داده است؛ تنها قهرمانی یک کشور عربی می‌تواند نتایج سال 2007 عربها را کمی متعادل‌تر جلوه دهد.

البته يك نكته را در مورد تيم‌هاي عربي نبايد فراموش كرد و آن اينكه به نظر مي‌رسد يك تحول در سياست‌هايشان رخ داده است. اين براي نخستين بار است كه مربي‌اي چون برونو متسو توانسته بيش از يك سال در امارات دوام بياورد و از قرار معلوم حتي پس از نتايج ضعيف در جام چهاردهم هم به كارش ادامه مي‌دهد. فدراسيون فوتبال اين كشور حتي پس از شكست دوم تيم مقابل ژاپن نيز حمايتش را از متسو نشان داد و اعلا‌م كرد كه اين مربي فرانسوي تيم را براي جام جهاني 2010 آماده مي‌كند و اگر حالا‌ بركنار شود اشتباه خواهد بود. متسو نيز خودش گفته بود كه در غياب چند بازيكن اصلي، با يك تيم جوان و <آينده‌دار> به جام ملت‌ها آمده. توجه به عامل <استمرار> و برنامه‌ريزي بلندمدت در قطر هم ديده مي‌شود. جمال‌الدين موسويچ سرمربي بوسنيايي قطر نيز پس از اينكه تيمش در گروه‌‌ B آخر شد، سر كار مانده است. اگر اين تحول واقعاً در نگرش‌عرب‌هاي نتيجه‌گرا كه عادت داشته‌اند بلا‌فاصله پس از نتايج ضعيف مربي‌شان را بركنار كنند، واقعاً رخ داده باشد، بايد انتظار به بار نشستن اين تصميم‌گيري بلندمدت را داشت.

تساوی در دیدار نخست و باخت در دیدار دوم، این شاهکار گراهام آرنولد با مردان نامدار استرالیاست؛ استرالیا،که با تمامی ستاره‌هایش به جام ملت‌های آسیا گام نهاد و  امید نخست قهرمانی به شمار می‌آمد، اکنون در خطر حذف‌شدن قرار دارد و آرنولد اکنون بیش از هر زمان دیگری فشار کارشناسان فوتبال و رسانه‌های استرلیا را حس می‌کند.

 کمتر کسی انتظار تکرار نمایش نخست استرالیا را در دیدار دوم را داشت، چرا که 43 درصد از فوتبالدوستان استرالیایی در نظر سنجی مجله‌ی آن‌لاین "فور- فور- تو"ی استرالیا در برابر پرسش «آیا شما پیش‌بینی می‌کنید ساکروها در برابر عراق به فرم همیشگی بازگردند؟» پاسخ «آنها کمی بهتر خواهند شد» را برگزیده بودند، انتخابی که سرانجام نیز محقق نشد و استرالیایی‌ها نمایش قبلی‌شان را تکرار کردند.

ایمون خبرنگار کانبرا تایمز، پس از پایان دیدار در وبلاگش نوشت:« عراق [Iraq] تقریبآ همانند ایران [Iran] تلفظ می‌شود. عراق 3، که می‌توانست 6 باشد، و استرالیا 1. هواداران استرالیایی قبل از آنکه بازی با عراق به پایان برسد، از ورزشگاه راجامانگالا خارج شدند. من آنجا در ورزشگاه بودم، شادمانی عراقی‌ها به این شبیه بود که تو گویی من جایی بودم که استرالیا اروگوئه را شکست داده بود.»

روزنامه های استرالیا این بار در شماره‌ی روز چهارهم جولای‌ خود، شکست و ناکامی استرالیا در مسابقات جام ملتها را پذیرفتند و همانند روز پس از بازی با عمان، برخوردی عصبی و غیر طبیعی از خود بروز ندادند؛ شرایط جوی یا وقت‌کشی محور های خبری روزنامه‌های استرالیایی را دیگر تشکیل نمی‌دادند و بازی نسبتآ جوانمردانه‌ی عراقی‌ها جای هیچ حرف و حدیثی را در پیروزی آنها باقی نگذاشت.

مایکل لینچ در مطلبش برای روزنامه‌ی معتبر ایج ، با تیتر «نمایشنامه برای ساکروها تلخ شد» به تفسیر دیدار پرداخت. او در مطلبش داستان پیوستن استرالیا به آسیا را نمایشنامه‌ای با موضوع «چگونه می‌توان موفق شد» توصیف کرد که توسط بخش بازاریابی فدراسیون فوتبال استرالیا نوشته شد. خبرنگار مشهور استرالیایی تیم کاهیل در دیدار عمان را به کلانتر فیلم بی‌صدایی تشبیه کرد که در پایان فیلم ظاهر می‌شود و آدم خوب داستان را قبل از آنکه قطار او را زیر بگیرد، از روی ریل‌ها نجات می‌دهد.

مایکل لینچ دیدار برابر عراق را قسمت دیگری از سریال دراماتیکی دانست که به افراد احساساتی توصیه نمی‌شود و مارک شوارزر را به مرد بیچاره‌ی تبه‌کار نمایشنامه تشبیه کرد که اشتباهی غیر منتظره و ناخوشایند انجام می‌دهد. لینچ در این تشبیه به اشتباه شوارزر در هنگام گل نخست دیدار اشاره می‌کند که برای مهار سانتر بی‌خطر نشاط اکرم از دروازه‌اش خارج نشد و در سر جایش ایستاد.

لینچ در پایان مطلبش می‌نویسد« عراقی‌ها بازیکنان با تکنیکی بودند. بازی نکردن آنها در لیگی بزرگ به این معنی نیست که آنها بازیکنان خوبی نیستند. نشاط اکرم قدبلند، نیرومند و یک هافبک کامل است. با این عملکرد او را به لیگ برتر انگستان ببرید، جزو آخرین هافبک ها نخواهد بود.»

 استرالین دیگر روزنامه استرالیایی نیز در صفحه‌ی ورزشی خود در مطلبی با عنوان« عراق ساکروها را در لبه‌ی فراموشی قرار داد» به صحبت‌های گراهام آرنولد در کنفرانس مطبوعاتی اشاره کرد و نوشت:« گراهام آرنولد، سرمربی رنگ‌پریده ساکروها شب گذشته بازی برخی از بازیکنانش را مورد انتقاد قرار داد و گفت: به بازی نگاه کنید، برخی از بازیکنان نمی‌خواهند اینجا باشند.»

روزنامه‌ی سیدنی مورنینگ هرالد نیز در مطلبی به قلم مایکل کوکریل به بازی تیم استرالیا پرداخت. کوکریل در مطلبش با تیتر «ساکروها با طناب به دار کشیده شدند» نوشت:« عراق تاکنون نتوانسته بود استرالیا را شکست دهد و این پیروزی ممکن است با شادمانی فراوان همراه باشد، همینطور هم باید باشد.» پیش‌بینی کوکریل کاملآ درست بود؛ گزارشگر شبکه‌ی العراقیه در حین دیدار، این بازی را «پیروزی تاریخی عراق» نامید و این شبکه نیز لحظاتی پس از پایان دیدار به پخش سرودهای شاد و حماسی در وصف تیم ملی عراق پرداخت. نوری المالکی، نخست وزیر عراق، نیز این پیروزی را به ملت عراق تبریک گفت و از بازیکنان این کشور خواست که این روند را در بازی‌های دیگرشان ادامه بدهند.

برخلاف عراقی‌های شادمان، استرالیایی‌ها با یاس و نگرانی به ادامه‌ی کارشان در جام می‌نگرند. نخستین نگرانی استرالیایی‌ها از بابت دیدار سوم تیمشان برابر تایلند میزبان است. آنها البته کمی خوش‌شانس هم هستند که با توجه به نتیجه ی دیدار مستقیم می‌توانند با پیروزی در آن دیدار در جدول مسابقات باقی بمانند.

 آنها در صورت پیروزی برابر تایلند به احتمال فراوان به عنوان تیم دوم گروه صعود خواهند کرد و در مرحله‌ی حذفی به مصاف ژاپن می‌روند. دیگر اجتناب از این دیدار برای استرالیایی‌ها ،که به هیچ عنوان دوست‌ نداشتند در مرحله‌ی حذفی با ژاپن برخورد کنند، امکان پذیر نیست. آنها تنها می‌توانند برای صعود از گروه تلاش کنند و باید سرنوشتشان را ، هر چه که باشد، بپذیرند.  

بایگانی شده در جام ملتهای آسیا 2007

برای متوقف تیم بزرگ استرالیا یک تیم معمولی همانند عمان کافی بود و نیازی نبود تا تیم‌های نامدار آسیایی وارد کارزار شوند؛ استرالیایی‌ها در دیدار نخستشان در جام ملتها دور از انتظار و ضعیف بودند. آنها بسیار خوش شانس بودند که عمان همانند جام گذشته  و دیدار با ایران، شخصیت حفظ برتری در دقایق پایانی را نداشت.

 نمایش ضعیف استرالیا در برابر عمان سبب شد که تمامی رسانه‌های خبری این کشور موضعی انتقادآمیز در برابر این نمایش اختیار کنند. تنها لحظاتی پس از پایان دیدار، خبرگزاری ملی استرالیا در خبری با تیتر« گل کاهیل ساکروزها را نجات داد» نوشت:« تیم کاهیل نمایش قهرمانانه‌ی جام جهانی‌اش را با گلی دیر هنگام تکرار کرد و استرالیا را از شکستی تحقیر آمیز در دیدار نخستش در جام ملت‌ها نجات داد.» این خبرگزاری در ادامه به لحظات حساس دیدار پرداخت و انتقاد دیگری را متوجه تیم استرالیا نکرد؛ گزارش‌هایی همانند گزارش کم انتقاد این خبرگزاری در میان روزنامه‌های استرالیا کمتر دیده شد.

درست همانند روز قبل از دیدار استرالیا و عمان، که تصویر تمرین‌کردن تیم کاهیل در بانکوک بر صفحات ورزشی روزنامه‌های استرالیایی نقش بسته و سبب شادمانی فوتبالدوستان استرالیایی شده بود، پس از پایان دیدار با عمان نیز تصویر کاهیل صفحات ورزشی روزنامه‌های استرالیا را به خود اختصاص داد اما از شادمانی روز گذشته خبری نبود. استرالیایی‌ها اگر چه برابر عمان شکست نخورده بودند اما روزنامه‌های این کشور ساعاتی پس از این دیدار و در شماره‌‌ی روز نهم جولای خود با احساس سرخوردگی و تاثر ناشی از یک شکست به بازی تیمشان پرداختند و آنرا مایه شرمساری دانستند. روزنامه "هرالد سان" با تیتر« کاهیل مانع از خجالت‌کشیدن استرالیایی‌ها شد» گزارشی از بازی را به چاپ رساند.

بایگانی شده در جام ملتهای آسیا 2007

جام ملتهای آسیا فردا آغاز می شود و قاره‌ی‌ کهن بزرگترین مسابقات جام ملتهای تاریخ خود را تجربه خواهد کرد. انتظار می‌رود که مسابقات این دوره در زمینه‌های گوناگون با دوره‌های گذشته اختلاف سطحی آشکار داشته باشد. کنفدراسیون فوتبال آسیا تمام تلاش خود را انجام داده است تا تفاوت این جام با دیگر جام‌ ملت‌های آسیا به خوبی برای هواداران فوتبال ملموس باشد؛ ای.اف.سی همچنان در حال ادامه‌ دادن پروژه‌های ساختارشکن خود می‌باشد.

پروژه شکستن ساختارهای کهنه‌ی مسابقات جام ملتهای آسیا از امارات 96 آغاز شد، مسابقاتی که برخلاف گذشته با شرکت 12 تیم در 3 شهر متفاوت برگزار می‌شد. تصمیم ای.اف.سی برای محبوب‌تر ساختن مسابقات جام ملتهای آسیا، در لبنان 2000 سبب شد که تعداد تیم‌های حاضر در مسابقات را از 12 تیم به 16 تیم افزایش دهد.  در چین 2004 ،میزبان رقابتها مسابقات را برای نخستین بار در 4 شهر متفاوت برگزار کرد و به خوبی از عهده‌ی این کار برآمد. اما سازماندهی مسابقات امسال که برای نخستین بار در چهار کشور مختف برگزار می‌شود، بار سنگینی را بر دوش ای.اف.سی نهاد و تا جایی پیش رفت که حتی بن‌همام دادن میزبانی به 4 کشور را تصمیمی اشتباه خواند.

تنها تفاوت جام ملتهای امسال با دوره‌ی گذشته در محل برگزاری رقابت‌ها نیست. ای.اف.سی برای نخستین بار در تاریخ این کنفدراسیون از تکنولوژی‌های منحصر به فردی در این رقابتها استفاده کرده است. استفاده از تکنولوژی لکسترا تری دی که لوگوی مسابقات را بر روی آستین پیراهن بازیکنان به صورت سه بعدی نمایش می دهد، از کارهای تحسین برانگیز کنفدراسیون فوتبال آسیا برای متفاوت نشان دادن این رقابت‌هاست. این تکنولوژی برای نخستین بار در تورنمنتی بزرگ مورد استفاده قرار می‌گیرد.