تبليغاتX
فوتبال احساسی
چهارشنبه شانزدهم اسفند 1385
بازخواني يك پرونده؛ برانكو و ناكامي ايران در جام‌جهاني

  بایگانی شده در جام جهاني 2006 آلمان

 

اكنون پس از گذشت چند ماه از مسابقات تيم ملي ايران در جام‌جهاني، فوتبالدوستان ايراني روزهاي آرام و بدون تنشي را با سرمربي كشورشان مي‌گذرانند. امير قلعه‌نويي، سرمربي ايراني تيم ملي به پشتوانه نتايجي كه پيش از اين با تيم پرطرفدار استقلال كسب كرده بود و نيز نتايج نسبتن موفقي كه در اندك بازيهاي ملي‌اش به عنوان سرمربي به دست آورد، رابطه‌‌اي دوستانه با فوتبالدوستان ايراني برقرار كرده‌است؛ رابطه‌اي كه پيش از اين، ميان برانكو ايوانكويچ و  اهالي فوتبال وجود داشت و برانكو  را براي مدتي طولاني چهره اي محبوب در نزد اهالي فوتبال معرفي مي‌كرد.

رابطه‌ي ميان برانكو و فوتبالدوستان ايراني در برهه‌اي از زمان چنان ناگسستني نشان مي داد كه حتي كناره‌گيري برانكو از فوتبال ملي ايران نيز سبب نشد كه او از ياد فوتبالدوستان ايراني فراموش شود؛ و فوتبالدوستان ايراني به عنوان تنها حامي برانكو ايوانكويچ با فشار بر فدراسيون فوتبال سبب بازگشت دوباره‌ي برانكو ايوانكويچ به ايران شدند. اما در اين روزها سردي خاصي بر رابطه‌ي ميان فوتبالدوستان ايراني و برانكو ايوانكويچ حاكم است. رابطه ي سرد ميان دو طرف محصول نتايج تيم ملي ايران در جام‌جهاني ‌ست، نتايجي كه سبب شد افتخارات برانكو از ياد‌ها فراموش شود و كمتر كسي از برانكو به نيكي ياد كند. فوتبالدوستان ايراني پس از جام جهاني افتخاراتي همچون قهرماني در بوسان، سومي در شرايطي بسيار بد در جام‌ملتهاي چين و صعود به جام‌جهاني را فراموش كردند و  رابطه‌ي دوستانه ميان دو طرف به سردي گراييد.

اكنون پس از گذشت هشت ماه از پايان جام‌جهاني كابوس‌وار برانكو با ايران، اين تنها افتخارات برانكو نيست كه به دست فراموشي سپرده شده بلكه شخص برانكو نيز به همراه افتخاراتش از ذهن فوتبالدوستان ايراني پاك شده است؛ ديگر كمتر كسي نهم اسفند‌ماه سالروز تولد برانكو ايوانكويچ را در خاطر دارد و ديگر روزنامه‌نگاران ايراني صفحه‌ي نخستشان را در اين روز به موضوعي مانند تولد برانكو اختصاص نمي دهند. به راستي در جام جهاني چه اتفاقاتي افتاده بود و سهم برانكو در نتايج تيم ملي ايران تا چه اندازه اي بود كه همگان برانكو و افتخاراتش در فوتبال ايران را فراموش كردند؟


ادامه مطلب
+
14:1 | | مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
شنبه پنجم اسفند 1385
پدیدارشدن نخستين نژادپرستي ايراني‌ها
  بایگانی شده در با لژیونرها 
 

واژه ن‍ژادپرستي در فرهنگ فوتبالي روز دنيا مفهومي همانند توهين تماشاگران به بازيكن حريف را در ذهن‌ها تداعي مي كند، واژه‌اي كه در روزهاي كنوني به آرامي به دست فراموشي سپرده مي‌شود.

پس از رسوايي‌هاي سال گذشته در فوتبال اروپا‌ و شيوع موج جديدي از ابراز نژادپرستي در ورزشگاه‌ها كه تصميم قاطع كشورهاي اروپايي را براي برخورد با اين موج را به همراه داشت، در فصل كنوني كمتر خبري در مورد توهين به رنگين‌پوستان منتشر شده است.  موج نژادپرستي ليگ 06- 2005 در فوتبال اروپا به طور نسبتن جامعي مهار شده است و اكنون ديگر تماشاگران اين اجازه را به خود نمي دهند كه به بازيكن رنگين پوست تيم حريف توهين كنند؛ شعار «نه به نژادپرستي» اكنون در تمام ورزشگاه هاي دنيا نهادينه نشان مي‌دهد.

در سالهاي گذشته كمتر پيش مي‌آمد كه بازيكني در محدوده‌ي مستطيل سبز به بازيكن تيم حريف توهيني نژادپرستي كند و جريمه‌هاي سنگين كميته‌هاي انضباطي را براي خود به ارمغان آورد اما ديشب از سري مسابقات جام رييس دولت امارات و در بازي الاهلي – الجزيره يكي از آن صحنه‌هاي نادر نژادپرستانه اتفاق افتاده بود، صحنه‌هايي كه در محدوده‌ي مستطيل سبز مسابقه سالهاست فراموش گرديده است؛ توهين بازيكن به بازيكني ديگر.

 

    


ادامه مطلب
+
18:7 | | مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
 View My Public Stats on MyBlogLog.com