بيست و هفتم دي‌ماه، روز آغازين جامي‌ست كه در كشور ما به جام خليج‌فارس شهرت پيدا كرده است؛ جامي از آن كشور‌هاي كوچك و سرمايه‌دار همسايه‌ي خليج فارس؛ جامي كوچك با تبليغاتي گسترده.

امروز كه من لوگوي مسابقات را ديدم، در زير لوگوي مسابقات نامي از «خليج فارس» يا« Persian Gulf » به چشمم نخورد؛ همان عنوان جعلي خودشان را براي جامشان استفاده كرده بودند.

 اما نبايد آرام و ساكت نشست! وزارت امور خارجه‌ي كشوري كه فدراسيون فوتبالش براي حمايت از نام ابدي خليج فارس، امسال ليگ برتر فوتبال را به اين عنوان نام‌گذاري كرد، آيا صداي اعتراضش را بلند خوهد كرد؟ اعتراضي كه حتي در حد اعتراض ماندنش نيز ارزش فراواني دارد. مسابقات امسال در امارات برگزار مي‌شود...

 

هنوز هم لبخند بر روي لبانم مي‌آيد هنگامي كه به بازي تيم استقلال فكر مي‌كنم؛ تيم جالبي‌ست!

همه از تعويض‌هاي ميانه‌ي ديدار اين تيم خبر دارند، هنگامي كه منصوريان در دقيقه‌ي مخصوص به ميدان نمي‌آيد تماشاگران نام او را صدا مي‌زنند تا تعويض انجام شود، و هنگامي كه سرمربي در برابر خواسته‌هاي تماشاگران مقاوت مي‌كند، در ابتداي بازي بعد بازيكن مورد نظر را به ميدان مي‌فرستد تا به خواسته‌هاي تماشاگران احترام گذاشته باشد!

استقلال سيستم مخصوصي نيز دارد،علي عليزاده در اين تيم به يك مهاجم كاذب و پاسور تبديل شده است و علي انصاريان به يك مهاجم، البته عليزاده در پست جديد جزو بهترين‌هاست، با پاس‌هاي گلش همه را مجذوب خودش مي‌كند و توانايي‌هاي خداداديش را به رخ همگان مي‌كشد. در سيستم استقلال به واقع « تمام بازیکنان در به ثمر رسيدن گل نقش دارند» ( + )، زيرا «تمام بازیکنان» در جلوي دروازه‌ جايگيري مي‌كنند، يكي اوت مي‌اندازد، با شلوغكاري «تمام بازیکنان»، يكي مي‌زند توي دروازه!

 بله، اين سيستم واقعي تيم استقلال است، سيستمي كه حتي كاپلوي باتجربه نيز آنرا تاكنون تجربه نكرده است!

 

  پيوست:

   لوكا بوناچيچ : استقلالي‌ها راگبي بازي كردند

   مرفاوي : حرفهاي بوناجيچ بي پايه و اساس است

 

   روزنامه گل - ۵ شنبه ۲۳ شهريور

    عليزاده : استقلال نيازي به اوت دستي ندارد

   (روي عكس كليك كنيد)

 

  

  

 

  چندان نبايد تعجب كرد، در فوتبالي كه سيستم ‌هاي غيرفوتبالي جوابشان را مانند بازي امروز استقلال به خوبي داده‌اند، اعتقاد به سيستم‌هاي فوتبالي، شناكردن برخلاف جريان آب محسوب مي‌شود؛ همانطور سخت است و  بدون آينده اي روشن.

امروز مجيد جلالي تئوريسين بزرگ فوتبال كشور  براي آخرين بار روي نيمكت تيم پاس نشست. جلالي كه پس از حرفه‌اي شذن ليگ ايران، با يك قهرماني در ليگ برتر و يك قهرماني در جام‌حذفي پرافتخارترين سرمربي سالهاي كنوني ست، اكنون يك جمله بيشتر ندارد« روزي خودم را ثابت خواهم كرد»، به راستي تا چه روزي بايد منتظر اخراج‌هاي اينچنيني در فوتبال كشور باشيم؟

به فوتبال اروپا نگاهي بياندازيم؛

سر الكس فرگوسن كه همين چندي قبل بيستمين سالروز سرمربيگريش در تيم نخست باشگاه منچستر را سپري كرد، در 4 سال نخست سرمربيگريش هيچ جامي را بدست نياورد و تيمش در حد و اندازه هاي قهرماني نبود، اما اكنون در سن شصت و پنج سالگي بيستمين سالروز سرمربيگريش را جشن مي‌گيرد.

اصلآ فرگوسن را جزو نوادر فوتبال جهان به حساب آوريد، از فوتبال انگلستان به آلمان بياييد، به وضعيت باشگاه هامبورگ نظري بياندازيد و ببينيد چه نتايج تاسف‌باري را كسب كرده است؛ اما توماس دال همچنان مورد تاييد سران باشگاه هامبورگ است، باشگاهي كه تاكنون به بوندسليگاي 2 سقوط نكرده است و امسال يكي از كانديد‌هاي صعود به اين ليگ است.

همانطور كه مي‌بينيد بايد گفت مشكل از مجيد جلالي نيست كه اين‌چنين مي‌نالد بلكه مشكل از فوتبال ماست. آقاي جلالي ما همچنان به شما اعتقاد داريم و منتظر روزهايي بهتر در فوتبال ايران هستيم.

اين بار تلخي لبخندم بيشتر از خود آن به چشم مي‌آيد...

 

  پيوست:

   مجيد جلالي: روزي خودم را ثابت خواهم كرد

   شاهرخي سرمربي تيم فوتبال پاس تهران شد

  مرتبط:

   در ستايش وفاداري - امير عليزاده

 

 

 

 

 هشتم آذرماه  هزار و سیصد و  هفتاد و شش

بیست و نه نوامبر هزار و نهصد و نود و هفت

ملبورن کریکت گروند، ملبورن

 

با نگاهی پر از تردید برای موفقیت در لحظات باقی‌مانده، مارك بوسنيچ همچنان به نقطه اي نامعلوم از ورزشگاه خيره است؛ هشتاد و پنج هزار استراليايي حاضر در ملبورن كريكت گروند نيز، با حالاتي کم و بیش عصبي، نااميدانه ثانيه هاي پس از معجزه ي ايراني ها را سپري مي كنند؛ ثانیه‌های  تلخی که شوک وجودش، از چند لحظه پیش از گل، ورزشگاه را فرا گرفته بود.

 لحظاتي قبل از آنكه مرد ریزنقش ایرانی دويدن شادمانه اش را آغاز كند و دستانش را به نشانه فتح دروازه استراليا بالا ببرد، هري كيول از ثانيه هاي نااميدي استراليايي ها پرده برداشته بود.كيول جوان ناميدانه به فاصله ي كم خداداد با دروازه، توپ زير پاي خداداد و تنهايي بوسنيچ در دروازه مي نگريست و دو دستش را از روي نااميدي بر سرش نهاده بود. تنها چند ثانيه ي كوتاه بعد از حس بد كيول، « غزال تيز پاي ايراني» تاريخ سازترين بازيكن تيم حماسه ساز ملبورن لقب گرفت:

 « يه فرصت خوب، حالا پشت مدافعان، خداداد عزيزي  ، توي دروازه ، توي دروازه ...»

 ديگر از قلعه ي ملبورن كريكت گروند هم، چيزي جز «دخمه اي از ياس و ناامیدی» باقي نمانده بود...

 

   پیوست:

     خداداد: اشتباه کردم،بايد بوسنيچ را دريبل مي‌زدم

  

  پي‌نوشت:

    دوست دارم از اين بازي بيشتر از این چند خط بنویسم؛ شاید برای سال بعد در همين روز...

 

 

 

 

                                                                                                      © dpa

  اشكان د‍ژاگه، اكنون دارنده‌ي بهترين بازيكن هفته‌ي بوندسليگا از دید کیکر است.

پس از رفتار سرمربيان سنت‌گراي تيم ملي در قبال فريدون زندي، آيا كسي رويش مي‌شود به اشكان دژاگه پيشنهاد بدهد در آينده براي تيم ملي ايران به ميدان برود؟

« ولى من يك ايرانى هستم. دوست دارم در كشور خودم بازى كنم ...» ( + )

 

   پیوست:

    اولي هوينس: آينده اشكان به آينده هرتا وابسته است

 

پي‌نوشت:

تيم اسلومكا هم با آن شرايط عجيب غريب اول فصلش، اين هفته بوندسليگا را نيز با صدرنشيني به پايان برد، اما دوست دارم برمن يا اشتوتگارت اين فصل بوندسليگا را با صدرنشینی به پایان ببرند!

 

  پیوست ۲ (۰۸:۱۳ - ۱۴/۹/۱۳۸۵ )

   كيكر: اشكان دژاگه توانايي‌هاي خارق‌العاده‌اي در فوتبال دارد

   ۱۰ دلیل مهم و اساسی برای دعوت نکردن اشکان !  - نادر جهان‌فرد – پارس فوتبال

 

  پیوست ۳ ( ۲۲:۳۳ -۳۰/۹/۱۳۸۵ )

   دژاگه به تيم ملی دعوت مي شود

 

 

  محروميت فوتبال ايران در وبلاگستان فارسي سر و صداي چنداني نكرده است. همه سر گرم زندگي خودشان هستند، واكنش‌هاي ابتدايي به خبر تعيق در وبلاگستان مانند خوانده‌شدن خبر محروميت فوتبال ايران در ميان خبرهاي كوتاه بخش خبري ورزشي 9:30 امروز شبكه خبر است، چيزي در مايه هاي محض اطلاع ! چند وبلاگي هم كه از تعليق فوتبال ايران سخن گفته‌اند، ديد‌گا‌هها و نظراتشان بر محور سياست و فوتبال است، همان دليلي كه فيفا ايران را به  خاطر آن محروم كرده بود.

 كسوف با تيتر ورزشي - سياسي « Nationalization of Football » و عكس استاديوم آزادي، ورزشگاهي كه بازيهاي ملي ايران در آن برگزار مي‌شود، به استقبال خبر رفته است. سعيد حاتمي نيز  نظر خودش را در مورد تعليق فوتبال ايران و سياست بيان كرده است. سعيد حاتمي در قسمتي از مطلب سياسي – ورزشي‌اش مي‌نويسد« همان‌هايی که بعد از شکست مقابل مکزيک و پرتغال از احساسات ملی جريحه‌دار شده ايرانيان سخن می‌گفتند، حالا پاسخ جوانانی را بدهند که تنها اميدشان تکرار پيروزی در مسابقات آسيايی دوحه مقابل مالديو و هند و هنگ کنگ بود.»

علي‌اصغر شفيعيان نيز به بررسي جهاني‌شدن و تاثير آن بر فوتبال و سياست پرداخته‌است. شفيعيان در مطلبش با عنوان « فرق فوتبل و انرژي اتمي » به طور ضمني اشاره مي كند كه اين اولين فشار رسمي دولت‌هاي غربي براي مستقل‌سازي حوزه اي از حوزه ي دولت است. مازيار ناظمي نيز کوتاه به نامنصفانه بودن راي فيفا اشاره كرده و نارضايتي‌اش از اين راي را اعلام نمود است.